سال‌ها در معبد بزرگ شهر قدس در سايهء تربيت زكرياى پيامبر مدارج عالى روحى و تربيتى و بندگى را طى كرد . قلب الهى او و روح پاك و نورانى وى و شدت اخلاص و عمل صالح وى ، او را در گروه مقربان و مشمول عنايات خاصهء حضرت حق فرمود . عيسى مسيح بر اثر شدت پاكيش به او مرحمت شد و لياقت شنيدن وحى الهى را از زبان ملائكه پيدا كرد ، چنانچه ملائكه به او گفتند : اى مريم فرمانبردار خدا باش و سجده براى حضرت حق بجاى آر و با اهل ركوع و عبادت به ركوع و بندگى براى پروردگارت برخيز . مريم از پى اين فرمان در عبادت و اطاعت و ركوع و سجود و عبادت شدت بيشترى به خود گرفت و راه حضرت دوست را آن چنان عاشقانه طى كرد كه مشرف به خطاب‌هاى ديگرى در زمينه پيدا كردن ارزش بيشتر و عظمت بالاتر از جانب حضرت حق شد . آرى ، ارزش‌هاى واقعى پيش خداست و هر كس بخواهد ، بايد از طريق عبادت و فرمانبردارى از حضرت دوست ، به كسب آن ارزش‌ها برخيزد . ركوع داود عليه السلام در قرآن مجيد در باب عظمت ركوع و انابه به درگاه حق و منافع آن مىخوانيم : [ وَ ظَنَّ داوُدُ أَنَّما فَتَنَّاهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ وَ خَرَّ راكِعاً وَ أَنابَ * فَغَفَرْنا لَهُ ذلِكَ وَ إِنَّ لَهُ عِنْدَنا لَزُلْفى وَ حُسْنَ مَآبٍ ] « 1 » . و داود دانست كه ما او را [ در اين حادثه ] آزموده‌ايم ، در نتيجه از پروردگارش

--> ( 1 ) - ص ( 38 ) : 24 - 25 .